از وقتی که من مطالب قبل رو درباره حسین اینجا گذاشتم، همه اش داره گله میکنه که چرا من ازش حمایت نمیکنم. من بجای جواب دادن به سوال حسین، که مثل بقیه دلمشغولی های او دوباره خودشو وسط قرار میده، ترجیح میدم به مدل خود حسین، که احمدی نژاد رو درس آداب و و اخلاق و سیاست میده، به خوش چند تا پیشنهاد و توصیه ارائه بدم.
۱- کتاب بخون، همه اش هم دریدا و فوکو و لاکلاو و دولوز و سه لوز و چهارلوز لازم نیست که باشند. مارکس و فروید بخون بعدش هم برگردلاکان رو دوباره مرور کن درست و حسابی نه یه صفحه دو صفحه فتوکپی شده استاد دانشگاه. بدون خوندن و فهم دبور و والتر بنیامین و بحث های کاملا جدید و بیسابقه زیزک اصلا حرف نزنی سنگین تری.
۲- من بحث مطالب بومی و ایرانی رو اصلا مطرح نمی کنم چون بسیار از اونها بی اطلاع هستم. ولی میشه از همه خواست که از داخل ایران کمک کنن و مطالب لازمه رو پیشنهاد بدن، همه ما بخونیم. از عهد عتیق گرفته تا امروز. اون وسط کتاب های آقای خمینی و مجموعه نوشته ها و صحبتهای رهبری هم باید باشند. میدونم در این زمینه از همه زمینه ها بیشتر کار کردی.
۳- تعقل رو باد بگیر و در نوشته هات بروز بده. بجای اسم آوردن و بت سازی کردن، از مطالبی که یاد گرفتی استفاده عملی کن و اونها رو با ایده های خودت تلفیق بده. این با کاری که تو میکنه فرق داره. تو ورمیداری یه چیزی میگی، بعد برای توجیه اون اسم این فلان فلان شده ها رو میاری و بعد نتیجه گیری میکنی. بجای اینکار یا باید همونجا که اسم میاری، انتقادی برخورد کنی و نه بت سازانه، و همونجا در نقد، خودتو بروز میدی، نه با به مرحله اجرا گذاشتن فتواهای دیگران. البته همیشه میتونی لیست کتاب بدی، لیست مقاله بدی و از همه دعوت کنی مطالبی رو که داری میخونی را باهات بخونن. اما بت سازی باید ممنوع باشه.
۴- من از انقلابی گری و سنت شکنی اونجایی که به جلو آوردن فرهنگ کمک کنه آفرین میگم، اما تو بیشتر وقتها ادای انقلابی بودن رو درمیاری. با این کارت متاسفانه تو اثر مثبت که نداشته، اثر منفی هم روی خواننده هات میذاری. بهترین راه برای جداکردن ژست انقلابی گرفتن از رفتار انقلابی پایبند بودن به یه سری اصول اخلاقیه. شعار نوشتن روی دیوار کوتاه همسایه هنر نیست. فحش دادن به کسی که در اون سطح به تو نمیتونه جواب بده به مشت زدن به یه آدم معلول شبیه تره تا یه دعوای درست و حسابی.
۵- تو اگه واقعا طرفدار سیستم جمهوری اسلامی هستی، باید از انتقاد به رهبری دست ورداری. شما باید مسئولیت های محوله در قانون اساسی رو قبول کنی. در انظار عمومی روی حرف رهبر هیچکس نباید حرف بزنه. این رو شما با انتقاد در خلوت شخصی یا خصوصی اشتباه نگیر. همچنین اگر مسئولین و یا حتی خود رهبری ازت خواستن که انتقادهای خودتو بطور خصوصی اعلام کنی که دیگه چه بهتر. اما دهن دری کردن با رهبری در انظار عمومی کار مخالفین نظامه نه موافقین اون. حفظ احترام رهبری برای بقای رژیم جمهوری اسلامی اهمیت بالایی داره و تو باید بتونی این رو درک کنی و لازم نیست داخل ایران باشی تا این کار رو شروع کنی. ما باید این رسم خراب خارج از کشور رو که در اون نادیده گرفتن مقام رهبری در قانون اساسی براش عادی شده رو بشکنیم و اگه نمیتونیم دیگران رو به احترام به رهبری ملتزم کنیم، لا اقل خودمون با حفظ حرمت های لازمه دیگران رو به این کار تشویق کنیم. اگه تو نتونی الان که هیچکاره هستی به نظام وفادار باشی تمام دفاع هات از سیستم کوتاه مدت و تاکتیکی خواهند بود و اشتباه هر مقامی هست که تو رو خودی به حساب بیاره.
من شخصا دشمنی با تو ندارم و روی اینترنت تو رو از خیلی های دیگه بیشتر میپسندم، اما راک و پوست کند بهت بگم تو وضعت از احمدی نژاد خیلی خرابتره.
هودر به یه ورژن جدید شدیدا احتیاج داره.
+ نوشته شده در جمعه پنجم مهر 1387ساعت 19:56 توسط گل آرا حمزه
|
