نهم ماه ژوئن در چهلمین سالگرد اشغال کرانه باختری و نوار غزه در سرتاسر کانادا فروشگاههای چپترز (Chapters) با بایکوت مواجه شدند. در حین صحبت با عده ای از رهگذرانی که اهل گفتگو بودن به دلیل ایرانی بودنم یکی از اولین سوالها همیشه این بود که آیا به نظر من اسرائیل حق موجودیت داره یا نه و در مورد صحبتهای احمدی نژاد چی فکر میکنم. فکر کردم بد نیست خلاصه ای از بحث و گفتگوی دیروز رو حداقل برای روشنتر شدن موضوع از دیدگاه خودم اینجا بنویسم.
قبل از اینکه به سوال اصلی جواب بدیم باید از خودمون بپرسیم که آیا اصولا لزومی به تشکیل یک کشور برای یهودی ها (ایده اصلی صهیونیزم که با هولوکاست توجیه میشد) وجود داره؟ سوای نژادپرستانه بودن خود این ایده در شرایط کنونی که بسیاری از جوامع (حداقل به ظاهر) چندفرهنگی و چندنژادی بودن رو تبلیغ میکنن (مثل کانادا) مقایسه وضعیت یهودیها با سایر اقلیت های قومی در کشورهای غربی نکات بسیاری رو روشن میکنه.
بر خلاف دوران پس از جنگ جهانی در بسیاری از موارد یهودیها (به عنوان قربانیان همیشگی تاریخ) نه تنها دچار مشکلی نیستند بلکه فرای شهروندان عادی با اونها رفتار میشه. نژادپرستی بر علیه سیاهپوستان و یا شرقی ها اگر بیشتر از نژادپرستی بر علیه یهودیها نباشه کمتر نیست. دقت کنید که حتی در این مورد هم یهودیها بر بقیه ارجحیت دارن چون برای نژادپرستی ضدیهودی کلمه جدیدی خلق شده به اسم ضدسامی گری (antisemitism) در حالیکه مثلا سیاهپوستان از این موهبت غرب محرومند.
با این تفاصیل فرض کنید اگر یک رستوران تنها برای سیاهپوستان یا شرقیها سرویس دهی کنه آیا از طرف مدافعان آزادی و حقوق بشر به نژادپرستی متهم نخواهد شد؟ پس چرا در مورد اسراییل به عنوان یک کشور تاسیس شده فقط برای یهودیان که همه قوانین و سیاستهاش حول محور حفظ جغرافیای قومی(Demography) بنا نهاده شده چنین مساله ای هیچگاه حتی در میان گروههای به اصطلاح مدافع حقوق فلسطینیها مورد نقد قرار نگرفته؟ صرف ارایه سوال به این صورت که "آیا اسراییل حق موجودیت دارد؟" برای وادار کردن ما به "بله" گفتن طراحی شده بنابراین لازمه آگاه باشیم که سوال درست رو از خودمون بپرسیم: "آیا اسراییل به عنوان یک کشور نژاد پرست حق موجودیت دارد؟"
پاسخ به چنین سوالی قطعا "نه" خواهد بود و تنها راه نجات برای اسرائیل حذف صهیونیزم به عنوان ایده و محور اصلی سیاستهای کشور و به طبع آن بازنویسی قوانین نژادپرستانه (از جمله قوانین مربوط به خرید و فروش زمین) خواهد بود. بازگشت میلیونها آواره فلسطینی به سرزمین خودشان به عنوان شهروندان مساوی و ترک روابط خصمانه با کشورهای همسایه (که لزوم برخورداری از سلاحهای هسته ای را نفی خواهد نمود) جزء غیرمنفکی از آینده این کشور جدید خواهد بود، حال سازمان ملل میخواهد اسم این کشور جدید را اسرائیل، فلسطین یا هر چیز دیگری (مثلا فسیل یا چسفیل) بگذارد اهمیت چندانی نخواهد داشت.
خروس دهم ژوئن 2007
